nitchamon's profile~ พื้ น ที่ เ ล็ ก . ....PhotosBlogListsMore  |  Tools Help |
|
August 04 *เหนื่อยนะเนี่ย ขอออกตัวก่อนว่าสเปซอันที่แล้ว
ไม่ได้เป้นอะไร แค่ดูเอเอฟแล้วชอบเพลงก็เลยเอามาลง
5555+
อย่าคิดมาก
เหนื่อยมากเลยช่วงนี้
งานเยอะมากกกกก..ก..ก.ก.ก..กกกก...กกก
ทั้งเดี่ยวและกลุ่ม
และหนังสือรุ่น
เหนื่อยยเดินทางด้วย กูจะเป็นญาติกะขนส่งแระเนี่ย
ไปๆกลับๆ
*ขอร้องนะ ช่วยส่งข้อมูลกันหน่อยเห๊อะ เหนื่อยทวงจังเลยยย
เกรดฝึกงานออกแระ เก๊ตเอ
แต่ก็เห็นเก๊ตเอกันถ้วนหน้านะ555+
ดีใจกะทุกคนดว้ยละกัน
ปีนี้ไม่ค่อยดีเลยเนาะ
มีแต่งานศพ
กะคนเลิกกัน (เราไม่ได้เลิกกับใครและก็ไมไดคบกับใครนะ55 แค่มันเกิดกะคนใกล้เคียง)
ก็... ขอให่ผ่านเรื่องแย่ๆไปสักทีละกันนะ
ปล.จะเรียนจบแล้วนะ ต้องรีบหางาน เพาะเค้าบอกว่าหางานแล้วจะได่ผู้ชาย 555555555+
สอบถามได้ที่พี่ก้อย 46 เป็นคนบอกมา5555+
ป.ล.
*ทราย ... ไม่ค่อยได่เม้าท์เลยว่ะ เหนื่อยยยย แต่ยังรักเหมือนเดิมนะจ๊ะ (ลาวว่ะ55)
*จ๊อบ ... มายดูโอ้..ไม่รู่นะเป้รับโทสับมึงนะ 555+
*แนน ... สิงห์ออกทีวี ว๊าววววววว
*แอมเป็ด ... ขอบคุนนะมึงที่โทรมาบอกเกรดกู
*แพร ... กลับสู่เมืองหลวงได่แระมึง
*อ้อแอ้ ... หายไปเลย เป็นไงมั่งแก คิดถึงนะแก
*หวาน ... หายไปเช่นกัน คิดถึงๆ
*แหม่ม ... เจอกันนะแก โรงบาลจุลา
*ลูกพีช .... คิดถึงแกนะ ไว้เม้าท์กันที่จุฬาละแก
*เจน ... สอนพิเสดหนักก็พักผ่อนมั่งน๊า
*นิด ... กูเหนื่อยจังเลยมึง
*เกมส์ ... น้องเกมส์คิดถึงนะ ส่งข้อมูลหนังสือรุ่นด้วยนะ อิอิ
*ตี้ ... ขอบคุนนะที่อยู่เป้นเพื่อนเค้าตั้งสองวันแน่ะ และก็ขอบคุนที่ไว้ใจนะเพื่อนเลิฟ 55+
*กราฟ ... ไปร้านลุงมาแล้วแหละ กลับมากทม.ได่แล้วมึง
*หมี ... รู้มั้ยว่าไปสวนแล้วคิดถึงใคร ก็คิดถึงหมีไง 555+
*บุ๊ค ... พิมพ์งานด้วยนะ เค้าทำไม่ไหวแระ งานเยอะ ช่วยกันทำนะๆคุณลูกชาย 55+
*เบนซ์ ... ได่ข่าวว่าโดนแกล้ง 55 น่าสงสารจิงลูกช้าน
*วิลลี่ ... เป็นไงมั่ง หายไปเลย ได่ข่าว่าเป็นเอ็มซีกีลามหาลัยโลกเหรอจ๊ะ
*ป๋าเบิร์ด ... ม่ายเห็นโทรหาเค้าเลย งอนแล้วววววว
*เป้ ... ไอ่หยิกไม่รับโทสับกู รับแต่จ๊อบนะ ไม่รู้นะ 555+
*พี่เติ้ล ... พักนี้เราเจอกันน้อยไปปะ 555 เม้ากันก้น้อยไปปะ 555
*พี่เจ ... ไม่รู้ว่าเป็นกรรมการเอเอฟหรือป่าวนะ พี่เจ 555+
*พี่ใหม่ ... ใช้มือถือเป็นยังพี่ใหม่ 55555+
*พี่ก้อย ... ทำงาน ๆ ๆ ได้ผู้ชาย 555555555555555+
*พี่ออย .... รู้กันนะพี่ชาย 5555555+ ^____________^
*แอน ... ดูแลตัวเองดีดีนะจ๊ะ เป็นห่วงนะเนี่ย
"แต่มันลืมไป ,,, แต่มันเผลอไป *ยั้งใจไว้ไม่ทัน"
August 01 *ลืมไปไม่รักกันรู้แล้วว่าเราเลิกกัน รู้แล้วว่าเป็นเพียงเพื่อน ฉันรู้และยังย้ำเตือนอยู่ในใจ ไม่หวังจะให้เหมือนเดิม ไม่คิดที่จะเริ่มใหม่ เพราะรู้ว่ามันสายไป ไม่มีทาง ที่ยังค้างคือความรู้สึก ที่มันลึกจนเกินจะเลือน เพราะฉันมักจะเผลอใจ และคิดไปจนเกินเพื่อน คล้ายๆ ว่ายังเลอะเลือน อยู่ในฝัน ข้อตกลงที่เรามีอยู่ ฉันก็รู้และยังเข้าใจ แต่มันลืมไป แต่มันเผลอไป ยั้งใจไว้ไม่ทัน ลืมไปว่าไม่รักกัน ไม่เหมือนวันที่ผ่านมา ฉันรู้ในคำสัญญา ฉันขอเพียงเวลาบ้าง และแล้วมันค่อยจาง และจะหาย July 23 *ผ่านมาผ่านไป และแล้วทุกอย่างก็ผ่านไป
ดีหรือไม่ไม่รู้ เอาเหอะแต่มันผ่านไปได้
ขอบคุณทุกคนที่ฟังกูปันยาอ่อน
ในขณะที่พวกมึงไม่ได้คิดอะไรเล้ยย
555+ กูบ้าอีกแล้วๆ
รักพวกมึงซำเม๋อ
*มายแก๊งสวยๆทั้ง 13 คน 555+
*ไอ่พวกผู้ชาย (ลูกกูเอง) 7 คน
*กน.ทั้งหลาย กี่คนนับไม่ถ้วน
หวังว่าคงไม่มีอะไรให้เราต้อง "ผ่าน"
มันด้วยกันอีกนะ
พอเถอะ เหนื่อยจิงๆ
ผ่านมาเยอะจิงๆ
July 19 *เฮ้อ...รู้สึกว่าตั้งแต่เปิดเทอมเป็นต้นมา
มีเรื่องราวมากมายเข้ามาให้คิดแก้ปันหา
ปีนี้คงเป็นปีซวยของพวกเราหรือป่าว รหัส 47
ถึงมีเรื่องมาได้ตลอด
เมื่อไรเราจะไม่มีอะไรให้ต้องแก้ปันหาก็ไม่รู้เนาะ
เอาเป็นว่าขอให้ทุกอย่างผ่านไปได้ด้วยนะ
ปล.
เป็นห่วงนะ แกไม่สบายใจ เราก็ไม่สบายใจเหมือนกัน มีอะไรให้ช่วยก็บอกนะ ยินดีๆ
ยังไงเราก็เป็นเพื่อนกัน
July 11 *ปัจฉิมนิเทศสเปซวันนี้ยกให้สังคมสงเคราะห์รุ่นที่ 51 ทุกคน
วันนี้พวกเรามีงานที่จะได้เจอกันมากมายอย่างนี้อาจจะเป็นงานท้ายๆของพวกเราก็ว่าได่
คืองาน ปัจฉิมนิเทศ
เราก็เตรียมงานกันมาเป็นอาทิตย์
ใช้การเตรียมงานทางโทรศัพท์ เพราะไม่มีเวลาเจอกันนานๆ
วันจันทร์ เหนื่อยได่อีก มีธุระจะไปข้างนอก ไม่มีคนซื้อสายสิญจน์
เฮ้อๆๆ ไอ่บุ๊คก็รอ พี่ใหม่ก็รอ ทำไงๆๆๆ
บุ๊คก้บอกว่าไปๆ ไปเป็นเพื่อน ซื้อก่อนแล้วค่อยไป ไมมีใครทำก็ไปซื้อกันเองก็ได้
อ่ะไปก็ไป แต่โชคดีเป็นของเราพี่ใหม่โทรมาพอดี
พี่ใหม่เลยซื้อมาให้ ขอขอบคุณพี่ใหม่ 46 ณโอกาสนี้นะคะ
วันอังคาร ถ่ายรูป ลงหนังสือรุ่น
นัดบ่ายสาม แต่งหน้านู่นนี่ ปาเข้าไปสามครึ่งกว่าจะถึง
ทุกคนมารอ แต่ยังไม่ได้สายเกินไปนะ 555+
ถ่ายรูปๆๆๆๆๆๆๆ สนุกมากเลย
และ เหนื่อยมากเลย
รูปสวย สมใจ 555+
หลังจากนั้นก็นอนรังสิต นอนตอนตีสี่ ช่วยเพื่อนทำรายงาน
แต่ไม่ค่อยได้ช่วย 555+
และวันนี้ก็มาถึง บ่ายโมงครึ่งไปถึงเอสซี ลงทะเบียน
น้องเอารูปมา ให่ เตรียมงาน เม้า โดนด่าเสียงดัง
แฮะๆ หนูขอโทด
แล้วจนถึงงานของกน. ตอนแรกกน.จะไม่ออกไม่พูด
เพราะมันไม่ใช่งานกน. มันคืองานของทุกคน
ของรุ่น
แต่แบบรี่บอกไม่ได่ กน.ทำมาตั้งหลายปี ขอกน.สักนิดละกันนะ
ก็ให่จ๊อบพูด จ๊อบพูดดีนะ น่ารักดี
หลังจากนั้นก็เป็นหรีดรุ่นเรา
ใครอยากดูว่าใครเต้นได่น่าเกลียดสุด ผิดเยอะสุด ป่วยสุด
มาดูได่ มีหลักฐาน จิงๆก็รุ้อยุ่ว่าเป็นใคร 555+
ขำขำนะ
แล้วก้เปนงิ้ว แล้วก็เปิดใจ จากอาจารย์ เพื่อน ๆ
และก็บายศรี ผูกข้อมือกันไปร้องไห้กันไป
ทั้งอาจารย์ ทั้งเพื่อนกันเอง
ร้องไห้กอดกันกลางเอสซี 4020 เลย
สรุป ประทับใจมาก
รู้สึกดีมากกับวันนี้
รู้สึกดีกับเพื่อนทุกคน
รู้สึกดีที่อยู่ในรุ่น 51
รุ้สึกดีว่ารุ่นเรารักกัน
รู้สึกดีกับทุกอย่างวันนี้
รู้สึกดีที่มีเพื่อนอย่างนี้
และ รู้สึกว่าจะมีเพื่อนที่ดีอย่างนี้ตลอดไป
ขอบคุณ ทุกคนที่ร่วมกันจัดงานในวันนี้
ขอบคุณอาจารย์และพี่ ๆทุกคน สำหรับทุกอย่างตลอดสี่ปี
สุดท้าย ขอบคุณพวกแกทุกคน sw51
ขอบคุณที่ยอมเปิดเผยความในใจต่อกันออกมา
บางคนจากโกดกันดีกันได่เพราะวันนี้ กลับมารักกันเพราะวันนี้
แต่เราเชื่อว่าที่ทุกอย่างกลับมาด้วยดีในวันนี้
เพราะเราก็รักกัน เป็นเพื่อนกัน ทุกอย่างอยู่ในใจอยู่แล้ว
ขอบคุณทุกสิ่งอย่างที่ทำให้เราได้มาเจอกัน
เสียดาย ที่ไม่ได้พูดอะไรกับทุกคน
เสียดาย ที่ไม่ได้บอกอะไรได่ไม่หมด
คงพูดอะไรได่ไมหมด
แต่ทุกคนก็จะเป้นเพื่อนเราตลอดไป
ขอบคุณจริง ๆรักทุกคนจิง ๆ
**สังคมสงเคราะห์รุ่นที่ 51 >> เราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป**
ปล.ขอโทดที่ไม่ได่ประชุม กน. แฮะๆ
July 08 *เหตุเกิดจากความเหงารู้สึกช่วงนี้ชอบชื่อนี้จัง "เหตุเกิดจากความเหงา"
ตอนนี้มีฉายาใหม่แล้วนะ ตี้ตั้งให้
gookoi.com มันบอกว่าทำได้ทุกอย่าง 55+
แค่บอกว่าก้อยๆนี่ๆ..... ก้ได้แล้ว
แหมๆกูก้ไม่ได้ขนาดนั้น
ช่วงนี้กลับสู่ภาวะเบื่อๆ อีกแล้ว รู้สึกชีวิตย่ำแย่ไงไม่รุ้
ไม่เห็นจะมีเรื่องดีดี เลย เมื่อไรจะหายป่วยก้ไม่รู้
เบื่อตัวเองนะเนี่ย
ตอนนี้เร่งทำหนังสือรุ่น เพราะจได้กลับบ้านไวไวไม่มีเงินๆ
ใครอยากช่วยบอกได้นะ มีอะไรให้ทำเยอะแยะเลยแหละ
พวกแกชั้นไม่อยากจบเลยแหละ ชั้นอยากอยุ่กับพวกแก
อยากกินข้าว
อยากเม้าท์
อยากเที่ยวเล่น
กับพวกแกอย่างนี้ไปนาน ๆ
เฮ้อ......... แต่มันคงเป็นไปไม่ได้
ไม่เป็นไรเนาะ เพราะเราจะเป็นเพื่อนกันตลอดไป .... เย่ ๆ (วันนี้แอบลาวนิดนึง)
เอาเถอะชั้นรักพวกแกเสมอ ๆ
แพร ทราย หวาน แอม แอ้ นิด แนน แหม่ม พีช จ๊อบ เจน เกมส์
ตี้ บุ๊ค เบนซ์ เบิร์ด กราฟ วิลลี่ มี๋
ปลา วรรณ ตาว ปุ้ย หลิว เป้ อั๋นและเพื่อน ๆ คนอื่น ๆ อีกมากมาย ขอโทดที่เอ่ยไม่ครบ
ขอบคุณเหตุการณ์ต่าง ๆที่เราผ่านมาด้วยกันตั้งแต่ปี 1 จนถึงทุกวันนี้ ที่ผ่านมาได้ด้วยดี
รักพวกแกเสมอ ชั้นยังเชื่อใจพวกแกเสมอ ไม่ว่าจะมีอะไรมาบั่นทอนจิตใจของเรา
**ดีใจที่เราได้เป็นเพื่อนกัน**
สังคมสงเคราะห์ธรรมศาสตร์ รุ่นที่ 51 July 05 *ป่วยอีกแล้วป่วยอีกแล้ว เฮ้อ .... เบื่อตัวเองจัง
กลับไปอยู่ห้วยตาดดีกว่ามั้ย >.< อยู่ดอยสิบกว่าองศา กูไมเปนไรเลย
กลับมา ป่วยแม่งทุกวัน
วันจันทร์ไปเรียน เบื่อ สอนไรไม่รู้ ไม่รู้เรื่อง โดดอีกแล้ว
กินข้าว กินน้ำตก ลาบ และอื่น ๆเยอะมาก
สี่คน อิ่มมาก วันจันทร์กินดีอยู่ดีตลอด
ตอนบ่าย เรียน ๆ แต่โดดมาคุยโทรศัพท์เรื่อย ๆ แฮะ ๆ
สรุปเรียนนิดเดียว ตั้มสัมมนาไม่ได้ฟังเล้ย
โทษทีนะแก
เลิกเรียน ไปสยาม ระหว่างทางฝนตก เอ้าซะงั้น
แต่ก้ไป อยากช็อปปิ้ง
มีร่มสองคันกับคน 4 คน
แพรกะตี้ เรากะบุ๊ค
แพรไม่เปียก แต่ทำไมเราเปียก เปียกไปครึ่งตัว
ห๊า ภรัณยู ทำไมชั้นเปียกวะ
แล้วก้เดิน ๆ ได้รองเท้าหนึ่งคู่
กินนูดดี้ อิ้มมากกกกกกกกกก
กลับมา น้ำมูกไหล แน่นจมูก ป่วยอีกแล้ว
ไอ่บุ๊ค ชั้นป่วย ๆ ๆ ๆ รู้มั้ยๆ 555+
กว่าจะนอนได้คืนนั้น แทบแย่
วันอังคารเรียนรังสิต แต่วันนี้ไม่มีเรียน
มีจัดบอร์ดฝึกงาน
เจอเพื่อนเกือบทั้งรุ่น เยอะไดอีก ดีจัง แจกใบทำหนังสือรุ่น
ส่งกลับเยอะมากดีจังเลยๆๆ
ตอนเย็นนอนรังสิต นิดชวนไปกินจิ้มจุ่ม
สองคน เปลี่ยวได่อีก 55 ทอมเต็มร้านเลย
สักพักจ๋อยมากินด้วย ดีๆไม่ต้องกินกันสองคน
บุ๊ค หมี เบนซ์ สุกี้ก็มากินโต๊ะข้างๆ
บุ๊คชวนกินเหล้า
ม่ายยยยยยยยยยยย ชั้นป่วย แล้วเมื่อไรจะหายเล่า
กลับไปนอนหอเพื่อนๆ
วันพุธไม่มีเรียน แล้วตื่น 7.30 ทำไรดี ทำหนังสือรุ่น
บ่ายเพื่อนไปเรียน ตามไปด้วย ไปนั่งเม้าท์กะปลา
กินยำมาม่า เลี้ยงเหลนรหัส เม้าท์ๆๆๆ
เลือกเฮด น้องแม๊กได้ สายรหัสไอ่ตี้
ดีใจด้วยนะน้อง
มีสายเลขาคนใหม่ ชื่อน้องกระต่ายน้อย
ฮาไดอีก 555+
กลับหอ ตอนแรกจะไปกินเหล้า แต่ด้วยสภาพกูและอีแอม
อย่าไปเลยย ไมงั้นป่วยยาวแน่ ปวดหัวๆ นอนๆ
วันพฤหัส ไมมีเรียนแล้วตืน 7.30 อีกแล้ว
อ่านหนังสือจบหนึ่งเล็ก 832 มันก้ยังไม่ตื่นกัน
ก้เลยนอนต่อมั่ง
สิบโมงตื่น อาบน้ำ กินข้าว
กลับท่าพระจันทร์ ถึงหอ ทำหนังสือรุ่น
เบื่อ ๆ ๆ ๆ ทำไมมันเยอะจัง
เบื่ออะไรบางอย่างด้วย เบื่ออีกแล้ว
โรคนี้รักษาไม่หายสักที
เหนื่อยจังเล้ยยยยย อยากพักผ่อนๆๆ
ไปล่ะ บ่นมาเยอะเจอกันวันเสาร์
**เหตุเกิดจากความเหงา**
June 25 *รับน้องกลับจากรับน้องแล้วววววว
ขอเล่าตั้งแต่วันที่ไปนอนรังสิตละกันนะ
วันพฤหัสไปนอนรังสิต นัดเพื่อนไว้ 11 โมง แล้วอะไรก็ออกจากหอ 11.20 น.
ขอโทดด้วยที่ให้พวกแกรอกินข้าว แฮะ ๆมันมีปัญหาบางอย่างเกิดขึ้น
ซึ่งชั้นก็เบื่อและแอบหงุดหงิดเหมือนกัน
ไปถึงก็กินข้าวก่อนเลย แล้วก้ไปคณะต่อ แต่งตัวสลัมมากเลยไม่กล้าเข้าเรียน
เสื้อยืด+กางเกงขาสั้น+รองเท้าแตะ
เลยนั่งเล่นอยู่คณะ!!!!
หลังจากนั้นก็ไปประชุม scb challenge แล้วก็ไปวจ.ต่อ จะไปหาพี่ ๆซะหน่อย
ไปโดยรถคุณบุ๊ค ที่ขับแล้วต้องถามทางตลอด
ตกลงแกเรียนธรรมศาสตร์มั้ยเนี่ย !!!!!!
แล้วก็เจอพี่ ๆ พี่หยก พี่ใหม่ พี่เติ้ล 46 พี่วี พี่แก้ว 45
หลังจากนั้นก็ไปดูหนังกะนิดต่อ โดยปอ.29
เพราะถ้าจะรอบุ๊คไปส่งห้างคงปิดไปแล้ววววววว
ดู "รักนะ24hrs." ก็นะมาเป็นคู่ทั้งโรง
ชั้นก็ไปเป็นคุ่เหมือนกัน แต่คู่กะอีนิด 555555+
"รักนะ" "ทุกวันป่ะ"
หลังจากนั้นก็กลับมาหออิน แล้วก้กินข้าว ๆ ไอ่พวกผู้ชายก็ตามมา
เล่าเรื่องฐาน "คิดได่ไงวะ"
แล้วก็กลับห้อง เพื่อนๆ จะไปฝั่งนู้น
แต่รู้สึกอยางดูเอเอฟ จิง ๆอยากดูพี่เคน แต่ดูไม่ทันแล้ว
ก็เลยไม่ไป เหนื่อยด้วยแหละ ไม่มีเงินอีกต่างหาก
ก็ไปนั่งเล่นห้องรี่กับจ๊อบ สักพักแนนตามมา
กลับมาบนห้อง เจ๊แกได่ยินเสียงเพลง ก็เลยตามไปฝั่งนู้นกัน 555+
เที่ยวอีกแล้วเนาะ !!!!!
ไปตอน 5 ทุ่มกว่า แต่ไม่ได้กินนะ เที่ยวเฉยๆ
กลับมาเก้บของ นอน แต๊งจ๋อยมาก ๆที่ยกเตียงให้เรานอนแล้วจ๋อยก็ไปนอนกะแอม
เริ่มรู้สึกไม่อยากไปรับน้องแล้ว
วันนี้จะไปรับน้องแล้ว ตื่นตั้งแต่ 7 โมง โทรหาน้องบอกชื่อเพื่อน ๆ
หลังจากนั้นก็อาบน้ำ กินข้าว แต่งตัว แต่งหน้า
อ่าว ... เที่ยงกว่าแล้ว ก็เลยชวนจ๊อบกับนิดกับแพรไปคณะ จะได้ไปเคลียร์เงินก่อน
ไปถึง ไม่ค่อยคึกคักเท่าไร เจอแต่เพื่อนชั้นเอง 555+
บ่ายโมงสิบห้า รถออก เลทเพราะใคร เพื่อนชั้นเอง 555+
ปีนี้รถรับน้องเป็นรถแอร์ แต่เมื่อยมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก
เพราะมันเป็นเบาะที่นั่งได้แค่สองคน แต่เรานั่งกันสามคน จนแบบต้องยืนอ่ะ เพราะมันปวดหลังมากกกกกกก
สงสารก็ปินกะบุ๊คกะตี้อ่ะแหละ
ปินต้องนั่งสี่ ส่วนตี้นั่งบนถังน้ำ ที่อากาศร้อน ๆ บุ๊คก็นั่งหลังสุด ประมาณที่เก็บของ ร้อน ๆ
ขนาดเราพอโดนแอร์บ้างยังจะเป็นลมเลยอ่ะ รู้สึกจะอ้วกตลอดเวลาเลย
แล้วอะไร รถขับอ้อมอีก หลิวให้คำนิยามไว้ว่า "เรื่องโง่อะ ฉลาดนัก " 555555
ทำเอาถูกใจทั้งรถ แม้คำนิยามจะได้มาในตอนกลับ แต่ตอนมามันก็เหมือนกันแหละวะ
จนกระทั่งถึงมอร์เตอร์เวย์ไม่ไหวแล้ว ถ้าชั้นไม่ได้กินข้าว ไม่ได้พักยืดเส้นยืดสาย
ชั้นตายคารถแน่ ๆ เพราะแอร์ก้ไม่ได้มีความเย็นเลย
อีแหม่มถึงอยากจะทุบกระจกรถ แหม่มกูอยากบอกว่าเห้นด้วยมาก ๆเพราะจะเป็นลมแหละ
และแล้วก็ถึงที่รับน้อง ใช้เวลา 5 ชม. ยิ่งกว่ากูกลับบ้านอีก เฮ้อ......
ถึงที่รับน้อง เก็บของ ประชุม ๆ ๆ ๆ
ไอ่แป้งเจองูในห้องนอนเลยกลัวกันหมดเลย
พวกเราเดินเข้าห้อง เจอแมลงสาบยังกรี๊ดเลย กลัวนี่หว่า
แล้วก้ไปกินข้าว กินไม่ถึงครึ่งจาน "ไม่หิวอีกแล้ว"
น้องเริ่มมาแล้ว เริ่มกิจกรรมเดิม ....ไม่ขอพูดถึง
น้องเละเหมือนกันนะปีนี้
หลังจากนั้นก็ปล่อยน้องไปนอน พี่ๆก็เริ่มเมา
รวมทั้งเราด้วย
แล้วก้ประชุม ๆ ๆ ๆ ๆ เฉลยว้าก โดยพี่ ๆรด.
ปีนี้พี่ปอนด์ได้ใจมาก เป็นเมียนายพล 555555555+
งานนี้พี่ปอนด์เกิดเลย หลังจากนั้นชั้นก็เมา เมา เมา
จะอ้วก แต่มันไม่ออก รวมทั้งทุกคนยังบอกอีก อย่าอ้วกเลยมึง กินของแพงเข้าไป
แต่มันก้ไม่อ้วก ยังไงก็ไม่อ้วก ทรมานที่สุดอ่ะ ปีนี้กุกะเจ๊เนียนดูรด.ด้วย 55
เนียนมา 4 ปีแระ ปีหน้าต่อนะเจ๊ จะได้ไม่เคยพลาด
หลังจากนั้นก็ลอดซุ้มแล้วก็บูม ได้ไปช่วยน้องบูมประมาณ 20 กว่ารอบ
แต่เมาไงเลยต้องกลับ ไม่ไหวจิง ๆ กลับไปนอนตอนตีห้า แต่ไมได้นอน
ห้องน้ำ ก้น้ำดำปี๋ โอ้ยเซง สงสารเจ๊ตัวเป็นคราบดำ ๆ หมดเลย
ไอ่มี๋น่าสงสารหนัก มากะไอ่กราฟ จากห้องพวกผุ้ชาย เดินมาบอกว่ากุคันตูด
ตูดกูดำหมดแล้ว 555+ ผ้าเช็ดตัวถึงกับเป็นคราบสีน้ำตาล
เดินหาห้องน้ำเป็นเพื่อนแพร จนเกือบหกโมงเช้า นั่นแหละได้นอนแล้ว
หกโมงครึ่ง แอ้มาปลุก อาบน้ำ ๆ ๆ
น้ำไม่ค่อยดำแระ เออค่อยดีหน่อย
อาบน้ำเสร็จ ก็เลยไปช่วยแอ้ทำเสื้อต่อ จนแปดโมงเลยปลุกเพื่อน ๆกินข้าวๆๆๆ
ทยอยตื่น อาบน้ำ แต่งตัว แต่งหน้ากัน
แต่ไอ่พวกผู้ชายไม่มีใครตื่น
เอาแล้วแหละ ทำฐานแค่พวกชั้นอีกแล้วแน่เลย
แล้วก้พยายามปลุกมัน ๆ ๆ ๆจนป๋า กราฟ บุ๊ค และตี้ที่กินเหล้าถึงเช้าตื่นมาช่วยทำ
concept ฐานคือเสื้อขาวที่เพ้นเอง ของไอ้พวกผู้ชายเป็นเบอร์ แล้วก็เขียนอะไรนิดหน่อย
ส่วนพวกผู้หญิงเป็นคำ ต้องยืนเรียงกัน
ด้านหน้าเขียน "luv gaunantee"
ด้านหลังเขียน "nice 2 meet you"
ฐานเราชื่อฐานว่า "สระ ซอย เซท"
ไม่เล่าละกันนะ มันเสื่อมอะ 555555+
จบฐานตอนเที่ยงกว่า ๆกินข้าวๆๆๆๆๆ
ต่อไปเป็นกีฬาฮาเฮ
แต่ตาจะปิดแล้วไง เลยกลับไปนอน กำลังจะนอนน้องมาเคาะประตู
"พี่ ๆช่วยไปทะเลหน่อย ไม่มีพี่ไปเล่นเลย"
เรา แอม แพร เลยไป ไปให้มี 47 สักหน่อย
ไปถึงก็เห็นมีแต่น้องเล่น รอรอรอรอ ถ่ายรุป ๆ ๆ ๆ ๆ
จนไม่ไหวจิง ๆ เลยกลับไปซ้อมการแสดงที่ห้องต่อ
หลังจากนั้นก็ฝนตก โอ้ยยเซงแทน
ซ้อมเต้นต่อไป....... กินข้าว ๆ ๆ
กลับมาแต่งหน้าต่อ ฝนตกอีกแระ
แล้วก็ไปดูการแสดงน้อง ๆ แต่ดูไม่ทันเท่าไร มัวแต่แต่งหน้า
จนเราแสดงเอง อายมากกกกกกกก ขำด้วย
ทำอะไรลงไป 555555+
แต๊งตี้กะบุ๊ค ที่นั่งเฝ้าสมบัติราคานับแสน
แต๊งป๋าสำหรับวีดีโอนะขำจิง ๆ
หลังจากนั้นก็น้องเปิดเพลงให้เต้น กำลังสนุก เพลงหยุด 555+ไม่เป็นไรไว้ไปกันนะเพื่อนๆ
แล้วก็บายศรี ระหว่างรอตาจะปิดแล้วววววววววววว
อีทรายต้องคอยสะกิด
ขอบคุณนะมึง แต่ง่วงจิงๆๆๆๆๆๆๆๆๆ เพราะยังไมไดนอนเลย
ผูกข้อมือให้น้องได้สักพัก ร้อนเว้ย น้องก็ไม่มีมาเท่าไร เพราะพี่เยอะมากกกกกก
ก้เลยไปหาพวกพี่บันดิดให้เค้าผูกให้ ก็มี
41 พี่แก๊ป
42 ป๋าต๊อบ
43 พี่บอย 2 บอย พี่แบงค์ พี่ตง พี่กบ พี่ศิษฏ์ พี่ตั๊ก พี่โบ พี่วร พี่ปอนด์ พี่แก๊ป (ม.กรุงเทพ) พี่เติ้ล
44 พี่วิน
45 พี่ฮ้ง พี่โป้ง พี่ฝน พี่ติ่ง
46 พี่เติ้ล พี่คิว พี่เซป พี่ต่าย พี่ใหม่ พี่ซากิ๊ด พี่เจ
ปีนี้รู้สึกแก่ รู้สึกได้จากพี่น้อย ไม่เหมือนทุกปี แฮะๆๆ
หลังจากผูกข้อมือได้แค่ประมาณ ตีหนึ่งกว่า ๆ ก็เลยกลับ เพราะเพื่อนหายหมดแล้ว
ก็ไปนั่งเล่นกะเพื่อนแปปนึง แล้วก็นอน ง่วงจิง ๆ ว่ะ
นอนแบบห้ามหันนะ เพราะหันทั้งแถวอาจตายได้ ปวดหลังไปเลย
โซนพวกชั้นแน่นมากกกกกก
นิด ก้อย อ้อแอ้ แอมเป็ด พีช จ๊อบ
โซนนี้แน่นจิง ๆ555+
เช้าแล้ว อาบน้ำ ๆ ๆ เก็บของเตรียมตัวกลับ
ได้กินข้าวต้มไปสองคำ ไม่อยากกิน
ไปนั่งดูน้องทำกิจกรรม เขียนเปิดใจ ปีนี้เขียนน้อยมาก
ใครไมได้ไม่ต้องงงนะ ขี้เกียจเดินหา
ปวดหัว มันปนกันหมด
เรารู้กันอยู่แล้ว
แล้วก้กลับมายกของ ปลุกไอ่พวกผู้ชาย ไมตื่นยากนักวะ
ปลุกตั้งห้าหกรอบ แล้วยังมีหน้ามาบอกอีกว่าทำไมไม่มีใครปลุก
ชั้นนี่แหละเป็นคนไปปลุกพวกแก
แล้วก้เดินทางกลับ
ไม่เห็นได้ส่งน้อง ไม่เห็นไดบูมเลย กลับแล้วเหรอ
ขากลับสงสัยตอนมาทุกคนสงสารที่ต้องนั่ง ๆยืน
เลยยกให้สองเบาะเลย 555555+
แต่อะไร รถอ้อมอีกแล้วววววววววว ห้าชม. เฮ้อ... รู้งี้ให้พ่อมารับกลับบ้านก็ดี
ถึงรังสิตหกโมงกว่า ๆ ๆ
ถึงหอ เกือบสามทุ่ม โอ้ยเหนื่อยชะมัด
ตลกมากเลยก่อนขึ้นรถต้องนับเงินกันก่อน เพราะแบบว่ากลัวเงินไม่พอ มีคนละร้อย
ช่วงนี้ปี 4จนทุกคน เซงๆ
กลับมาถึงก็ลงรูป เยอะโคตรๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ
ห้าร้อบกว่ารูป ใครจะเอาขอได้นะ นั่งส่งรูปให้ป๋ากะบุ๊ค ตาจะปิด ทยอยๆส่งละกันนะ
ใครอยากได้มาบอกได้นะคะ
ถึงปีนี้เราอาจจะรู้จักเซง ๆ เบื่อ ๆไปบ้าง
แต่โดยรวมก็เหมือนเดิมอ่ะ รับน้องไม่มีใครไม่ประทับใจหรอก
ไดอยู่กับเพื่อน ได้มาเจอพี่ ๆ ได่มาเจอน้อง ๆ
ปีหน้าเจอกัน รับน้อง รุ่นที่ 55
ปล.
แต๊งน้อง ๆ 50 ทุกคนที่มาร่วมรับน้อง ดีแล้วที่มา ครั้งหนึ่งของการได้เป็นน้อง
แต๊งน้อง ๆ 49 ทุกคนที่ร่วมกันจัดงานนะ พักผ่อนเยอะ ๆ นะน้อง
แต๊งน้อง ๆ 48 ที่มาร่วมเฮฮา และไฟลท์การแสดงกัน ไฟลท์ฐานกัน ตลกมากเลย 555+
แต๊งเพื่อน ๆ47 ที่มากันล้นหลาม ถ่ายรูปกันเยอะแยะเลย สนุกสนาน รักพวกแกเสมอเลย แต่ชั้นว่าชั้นไม่ได้เมานะ ยังมีสติ 555+
แต๊งพี่ ๆ 46 เม้าท์กันทุกงาน ปีหน้ามาอีกนะพี่ เดี๋ยวเจอกันงานรับปริญญา
แต๊งพี่ ๆ 45 เจอกันก็ยังเหมือนเดิม ดีใจ ๆ ปีหน้ามากันอีกนะคะ
แต๊งพี่ ๆ44 (ก็พี่วินนี่หว่า) หนูว่าพี่วินย้ายรหัสเถอะ 55+ หรือว่าพี่ย้ายไปแล้ว 55+ เจอกันปีหน้าพี่วิน
แต๊งพี่ ๆ 43 แก๊งเดิม เจ้าประจำ 555+ ปีหน้ามาอีกนะคะ แล้วเจอกัน ๆ
แต๊งพี่ ๆ 42 ไม่ค่อยได้คุยกันเลยเนาะ อุตส่านัดกันไว้ ปีหน้างานหน้า เจอกันค่ะ
แต๊งพี่ ๆ 41 ดีใจนะคะที่พี่ยังมา เป็นครั้งที่ 10 ปีหน้าก็มาเป็นครั้งที่ 11 นะคะ
"เราจะเป็นพี่น้องกันตลอดไป"
สังคมสงเคราะห์ศาสตร์ ธรรมศาสตร์
June 19 *ปลดปล่อยจากการเครียดในหลายๆ วันที่ผ่านมา
เบื่อ เซง ทุกอย่างที่เรียกว่าแย่เข้ามารวมกันหมด
วันนี้ถึงเวลาปลดปล่อย กับ "ฝั่งนู้น"
ไม่รู้เหมือนกันว่าเป็นอะไร
ไม่รู้เหมือนกันว่าทำไมต้องกินเหล้า
ไม่รู้เหมือนกัน ไม่เข้าใจเหมือนกัน
แต่มันก็ทำให้อาการเซงลดลงได้บ้าง
thx นิด แนน แอม จ๊อบ จ๋อย แหม่ม แพร น้องปอร์ น้องตั้ว น้องเปตอง แฟ้ม
ไว้ไปกันอีกนะ (เมื่อเราเป็นบ้า555+)
ปล. รับน้องคงปลดปล่อยอีกรอบ 555+ June 13 *ชีวิตที่กำลังจะเปลี่ยนไปวันนี้ไปถ่ายรูปชุดครุยมา ก็สนุกดีนะ แอบตื่นเต้นตอนได้ใส่ชุด 555+
ก็ไม่เคยใส่นี่นา >.<
ชีวิตก็ใกล้จะเริ่มเปลี่ยนไป ขอให้มันเปลี่ยนไปในทางที่ดีละกัน
เรียนจบ แล้วจะทำอะไรต่อไปดีล่ะ ทำงาน/เรียนต่อ
แต่ก็คงทำงานไปก่อนแหละ หาประสบการณ์ต่อไป....
เฮ้อ...นึกแล้วเหนื่อย
อาทิตย์ที่ผ่านมา ส่งเรื่องแจ้งจบให้ตัวเองและเพื่อนฝูง
เอาซะจะเป็นเจ้าหน้าที่สำนักทะเบียนได้แล้ว
จำได้หมดแล้วอะไรอยู่ตรงไหน 555+ ให้ชั้นรับปริญญาแทนพวกแกเลยมั้ยล่ะ 55+
ว่าแล้วก็ไม่อยากจะจบเลย ชีวิตมหาลัยสนุกที่สุดแล้ว อยู่กับเพื่อน ๆ
อยู่กับเพื่อนอย่างพวกแกไง สนุ๊กสนุก ไปรับน้องเอาให้สนุกไปเลยนะ
เพราะปีนี้คงเป็นปีที่ไปครบกันหมดที่สุดแล้ว
แล้วกลับมาจะมาเล่าความประทับใจให้ฟังอีก
เพราะไม่มีรับน้องปีไหนที่ไม่เคยไม่ประทับใจ
พอแระวันนี้เพ้อมากพอแระ 5555+
ปล.ขอให้อะไรแย่ ๆ ที่เป็นอยู่ในตอนนี้ผ่านไปเร็ว ๆ ด้วยเหอะ เหนื่อยเหลือเกินแล้ว
ขอให้หายป่วยสักที สงสัยต้องกลับไปอยู่ดอยซะแล้ว ลงจากดอยป่วยไม่หาย 555+
"ก็ไม่มีอะไรดี ไม่ดีพอสักอย่าง"
June 07 *เทศกาลรับน้องไปรับน้องกัน
@เพ-เสม็ดวิลล่า ระยอง
22-24 มิถุนายน 2550
รหัส 47 จ่ายเงินและลงชื่อ ที่ก้อยกะจ๊อบนะจ๊ะ
ไปกันเยอะ ๆนะ ตอนนี้ 70 กว่าคนแล้ว
เยี่ยม!!!!!
555+ เอาให้ได้เหมือนตอนเป็นน้องเลยนะ
160 กว่าคน เยอะโคตร
แล้วเตรียมเก็บเงินจ่ายค่าหนังสือรุ่น
และส่งข้อมูลในเร็ว ๆ นี้นะ >.<
ป.ล.แจ้งจบแล้วแหละ แก่ว่ะ
ชีวิตช่วงนี้เหนื่อยกายและเหนื่อยใจ เฮ้อ .....
รักพวกแกจัง sw'51
คิดถึงmy gang ด้วยน๊า
June 03 *ดอยเชียงดาว อีกหนึ่งความทรงจำกลับมาจากการฝึกงานเรียบร้อยแล้ว
ณ หมู่บ้านห้วยตาด ตำบลอินทขิล อำเภอแม่แตง จังหวัดเชียงใหม่
เป็นหมู่บ้านของชาวเขาเผ่ามูเซอ (ลาฮู)
วันแรกที่ไปถึง แทบช็อค การเดินทางจากอ.เมืองถึงแม่แตงใช้เวลาครึ่งชั่วโมงได้
ก็คิดว่าอีกไม่ไกลคงจะถึงแล้วแหละ แต่แล้ว ... ทำไม มันยังไม่ถึงสักที
รถวิ่งขึ้นเขา นับไม่ถ้วน ผ่านเขาลูกนี้ก็ไปเรื่อย ๆ เรื่อย ๆ
ทางก็โค้งหักศอกซะเหลือเกิน โอ้ยยทำไมน่ากลัวอย่างนี้ เอาหนูกลับไปเหอะ ไม่อยากฝึกแล้ว
จนเริ่มเห็นบ้านคน แต่แล้ว รถก็ผ่านไป ผ่านไป
จนในที่สุดถึงหมู่บ้านซะที พี่สิทธิ์ (อดีตพี่ซุปของพี่ตั๊ก พี่เฟิร์น พี่แบงค์ พี่ปูน 43)
มาบอกว่า ยังไม่ถึงนะน้อง อันนี้เป็นหมู่บ้าน แต่ที่พักอ่ะ ไปอีก
เราก็คิดว่าเออคงไม่ไกลมาก พี่เค้าคงกะว่าเราไม่ต้องขนของเยอะ
แต่เอ๊ ... ทำไมมันขึ้นเขาอีกแล้วล่ะ ทำไมยังไม่จอดรถอีก เลยหมู่บ้านแล้ว
และแล้วเมื่อถึงยอดดอย น่าน!! ถึงที่พักซะที
ลงจากรถ คำถามแรกที่ถามออกจากปากพวกเรา "พี่คะ แล้วเวลาไปหมู่บ้านหนูไปยังไงคะ"
"เดินครับ" อาจารย์ก็หันมาตอบย้ำอีกที "เดินสิคะนักศึกษา"
ตาย ๆ ชั้นจะตายมั้ยเนี่ย "พี่คะ กี่กิโล เหรอคะ" ถามย้ำอีกที เพื่อความมั่นใจ
"สองโลเองน้อง" สองโล โอ้วว เดินลงไม่เท่าไร เดินขึ้นนี่ดิ
แล้วก็ได้แต่มองหน้ากัน ทำอะไรไม่ถูก แล้วก้เดินไปขนของที่บ้านพัก
มีพี่ที่เป็นชาวเขาเดินไปส่ง "พี่ชื่ออะไรคะ" "...." แฮะ ๆฟังไม่ออกเลยว่าพี่เค้าพูดว่าอะไร
แล้วพี่เค้าก้พูด ๆ ๆ ๆ ๆ ก็ได้แต่ยิ้ม ๆ ค่ะ ๆ ฟังไม่ออกหรอก 555+ วันนั้นฟังออกแค่พี่เค้าชื่อพี่สาระ
(มารู้ทีหลังว่าเค้าชื่อ สะละ แต่ออกเสียงแล้วฟังเป็นสาระ ก็เรียกแบบนั้นตลอดมา)
เก็บของเสร็จ ก็ลงไปทำกับข้าว พี่ ๆ เค้าก็ทำกันอยู่แล้ว รู้สึกเกะกะไงก็ไม่รุ้
มีพี่ตชด.มาอยู่ด้วยเป็นสิบเลย โหยยโคตรคึกคักเลยอ่ะ
แล้วกับข้าวก้เสร็จ แต่ต้องรอหัวหน้า ไปเดินเล่นกันดีกว่า
ลองเดินลงไปข้างล่าง อยากรู้ เดิน เดิน เดิน ทำไมไม่ถึงไหนเลยวะ
ก็เลยเดินกลับ เฮ้อ....
คืนแรก กว่าจะได้กลับบ้านพัก สี่ทุ่ม อากาศหนาวมาก เลยลงความเห็นว่าไม่อาบน้ำละกัน (เป็นอีเหม็นเลยกู)
เช้าวันที่สองตื่นมาอาบน้ำ พี่ตชด.ทัก "น้อง ใครเค้าอาบน้ำตอนเช้ากัน"
อ่าว ซะงั้น
แล้ววันนี้ก็เป็นวันแรกที่ลงไปหมู่บ้าน มีพี่ไปส่ง ไม่ต้องเดิน โอ้ยยดีใจจัง
พี่คนนี้ชื่อหัวหน้าสาธิต เป็นผู้มีบุญคุณกับเราอย่างมาก
ลงไปหมู่บ้าน พ่อหลวงก้ไม่อยู่ เดิน ๆ ๆ ๆรอบๆ หมู่บ้าน คุยไปเรื่อยๆ
แล้วก้จบที่ศูนย์เด้กเล็ก เด็ก 2-4 ขวบ
เล่น ๆ ยิ้มๆ กับเด็ก แต่คุยกันไม่รุ้เรื่อง
เด็กหลับ เลยไปนั่งศาลา รอหัวหน้ามารับ มีเด็กมาคุยด้วย
เด็กสอนภาษาลาฮูให้ เด็ก 7 ขวบ
สอนหลายคำมากเลย สอนไปสอนมา
"พี่คะ ๆ หงี่แคะ ภาษาลาฮู แปลว่า ...ค่ะ"(อวัยวะเพศของผุ้ชาย) ฮ่าๆๆๆๆ
ทุกคนอึ้ง มองหน้ากัน (กูไม่ได้ถามเลย 555)
แล้วน้องก็พูดซ้ำอีกครั้ง ด้วยประโยคเดิม ขำมาก >.< ถึงกับอัดเป็นคลิปไว้เลย
หัวหน้ามารับกลับ พักผ่อนบนนิคม
กลางคึน ฝนตก ไฟดับ ซวยกูจิง ๆ ลงไปหมู่บ้านไม่ถึงชม. พี่ตชด.ชวนกลับ
กลับก็กลับวะ พี่ตชด.ชวนไปตกปลา ไป ๆ กลับมา ไฟยังไม่ติด เฮ้อ ...
แบตมือถือหมด เซง ๆ
ตืนเช้าอีกวัน แบตก็ยังหมด โอ้ยยย เซง วันนี้กะไม่ไปไหน เหนื่อย
พี่ตชด.ชวนไปหมู่บ้านค้ายา ไป ๆ ว่าง ๆ ไปโดยไมไดคิดเลยว่าจะไกล หรืออันตรายหรือป่าว
แต่อยากจะบอกว่า ไกลมากกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกกก นั่งรถแทบอ้วก
ทางเป็นทางลูกลัง อย่างน้อยก็ดีกว่าอยู่นิคม แบบไฟดับ ๆ แหละ กลับมาไฟก็ติด ค่อยยังชั่ว
วันรุ่งขึ้นลงไปหมู่บ้าน เดิน เป็นครั้งแรก พี่ตชด.ย้ายไปประจำที่อื่นแล้ว
อดตายแน่กู !!!!
เหนื่อยมาก กกกกกกก เดินกลับอีกต่างหาก โอ้ยยยยคิดถึงบ้าน
แล้วชีวิตก็เป็นอย่างนี้เรื่อยมา........
วันไหนเบื่อนิคมก้ไปหมู่บ้าน เบื่อหมู่บ้านก็อยู่นิคม
วันไหนตอนเช้ามีงานก็ไปนอนในหมู่บ้าน นาน ๆ ไปนอนสักที เกรงใจเค้า
เป็นอย่างนี้เรื่อยมาก สองเดือน ทุกวันศุกร์ก้ไปเล่นกะเด็กที่ศูนย์เด้กเล้ก
เด็กนอกจากจะพูดไม่รู้เรื่อง แล้วยังเล่นแรงชิบเป๋งเลยว่ะ
แล้วก้ช่วงปลายเดือนได้ช่วยบเค้าจัดโครงการหมู่บ้านรักสะอาด
ก็สนุกดี ชาวบ้านน่ารักดี
นั่นแหละ ประมาณนี้ ขอบอกว่าไม่รู้จะเล่าอะไรมันผ่านมาเป็นเดือนแล้ว แฮะๆ
special thx.
*พ่อหลวง-แม่หลวง *พี่ยอเหล่ *พ่ออีจ๊ะ *พี่วรรณ *หัวหน้าสาธิต *หัวหน้ามาดี*พี่ต่าย*พี่สิทธิ*น้องท็อป*พี่ตั๊ก*พี่ยอด*พี่โจ*พี่ปราณี*พี่ชาลี*พี่แสง*พี่วิ กะ ผู้กอง*พี่โนรา*ครูสาลินี*ครูอภิชาติ*โดโด้*น้องอ้อน กะเด็ก ๆ ทั้งหลาย*พี่ลิหมี่*พี่สาระ*พี่จะอือ-พี่ยูดะ*น้องอัน-น้องที-เปม-ซาซู-จ๊ะห่อ*พงศธร*แซ๊ะเหลและทุกคนที่ห้วยตาด/นิคมดอยเชียงดาว ที่ทำให้พวกเราได้สัมผัสวิถีชีวิตดีดี ถ้ามีโอกาสพวกเราคงได้กลับไปเยี่ยมอีกนะคะ
แล้วก็ขอบคุณ พี่ตั๊กกับพี่แบงค์ รหัส 43 ที่ไปเยี่ยมพวกเราด้วยนะคะ (เอ๊ะ หรือไปเยี่ยมชาวบ้านกันเนาะ 55)
สำคัญสุด ๆ ขอบคุณแกทั้ง 3 คน ไอแพร ไอเป้ ไอป๋า ที่ทนอยู่ด้วยกันตั้ง 2 เดือน
ขอบคุณสำหรับทุกสิ่งทุกอย่าง ที่แกทำให้ชั้น แล้วก้ขอโทดด้วยนะแก ถ้าชั้นทำอะไรไม่ดีลงไป
ขอบคุณเพือน ๆ ทั่วไทยด้วยนะ 555 ที่โทรเม้าท์กันตลอดเวลาทำให้คลายเหงาเลย
แต่ฝึกงานทำให้ชั้นร้องไห้เพราะคิดถึงบ้าน คิดถึงพ่อคิดถึงแม่ >.<
March 14 *ฝึกงานจะไปฝึกงานแล้ว เราจะไม่ได้เจอกันสองเดือน
ก่อนปฐมนิเทศ อยากไปฝึกงาน >.<
หลังปฐมนิเทศ ไม่อยากไปฝึกงาน -_-
...อดเจอพ่อแม่สองเดือน
......อดเจอเพื่อนสองเดือน
.........อดดูทีวีสองเดือน
............อดเล่นเนตสองเดือน
แต่ที่แย่กว่า .... .... ตอนนี้ไม่รู้อะไรเลย
เพราะอาจารย์ไม่รู้ค่ะนักศึกษา วันนั้นก็จะรู้เอง
โอ้ยยยย จะบ้าตาย ช่วยบอกให้รู้หน่อยได้มั้ยล่ะ
รู้สึกแย่เหมือนกันใช่มั้ย ทุกคนและทุกที่
รู้งี้ไม่ไปปฐมนิเทศดีกว่า ไปแล้วรู้สึกแย่กว่าเดิม ไม่ดีเลย......
รู้สึกแย่กับการฝึกสองไปเลย (ของที่อื่นฟังแล้วก็แย่ตามไปด้วย)
หวังว่าที่นั่นคงไม่ทำให้เราแย่กว่านี้นะ -_-
ทำใจ อดทน และหวังว่ามันคงผ่านไปได้ด้วยดี สองเดือน
ณ ห้วยตาด ต.อินทขิล อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่
ป.ล.โทรหามั่งนะ
จีเอสเอ็มยิงได้ ตีห้า-ห้าโมงเย็น เด๋วโทรกลับเราโทรหาจีเอสเอ็มฟรี
ไปเชียงใหม่ก็โทรหาด้วยนะ March 11 *กูว่าง,,,เพลงคนไม่ฉลาด ~*
ในบางครั้ง ,, ฉันถามตัวเอง.... นี่เราเป้นบ้าไปหรือเปล่า ที่คิดที่หวังที่รักเธอเหมือนเดิม~*
ฉันยังทำไป ..... เหมือนว่าไม่เข้าใจทุกสิ่ง ,,, ยังทิ้งความหวังให้ค้างในห้วใจ
*และสุดท้ายก็ลงเอยแบบเดิม ๆ คือต้องเหลือตัวคนเดียวอย่างนี้ .....
**ได้เกิดมารักเธอ .... ได้ทุ่มเททุกอย่าง หนึ่งชีวิตนี้ก็มีค่า ,,
... ถ้ารักใครถึงที่สุด สุดชีวิต มันโง่ไปใช่มั้ย ....
ได้เกิดมาครั้งเดียว ~ จะขอทำทุกอย่าง ,,, ต่อให้เธอไม่เห็นคุณค่า
อาจเหมือนคนไม่ฉลาด .... ก็ยอมรับ ,,, มันโง่ตั้งแต่รักเธอหมดใจ
... เบื่อก็รู้ ว่าเธอไม่แคร์ ~ แม้จะทำเพื่อเธอทุกสิ่ง เธอนั้นไม่คิดไม่เห็นจะสนใจ .....
และเหมือนคนงมงาย เหมือนฉันไม่เข้าใจสักอย่าง ,,,
ยังคิดตามหาความรักที่สวนทาง.......
,,,เพลงคำขอสุดท้าย~*
ฉันไม่อยากเกลียดเธอ ,,, บอกไว้เลยว่ายังมีใจ..... และยังไม่ลืมเรื่องอดีต
ฉันไม่อยากรอดู ~ ความรักเราต้องโดนย่ำยี ..... และต้องแหลกคามือของเรา
*ทำทุกอย่างทุกทาง เพื่อจะยังได้ซื้อเวลา ,,, จนสุดท้ายต้องยอม .....
**ปล่อยมือชั้นซะเธอ มันถึงเวลา ..... เรานั้นต้องรับความจริง
ปล่อยมือแล้ว เวลาอย่างยื้อให้เจ็บกว่านี้ ~
..... ปล่อยความรักให้อยู่ในที่ดีดี ลงท้ายด้วยความเข้าใจ ...... ครั้งสุดท้ายที่อยากขอเธอ ,,,
เมื่อเราต่างกันไกล .......ไม่ใช่ใครที่ผิดสักคน ขอเพียงอย่าทนฝืนกันไป ,,,
ฉันไม่อยากรอวัน ,,,, ที่สองเราต่างทำร้ายใจ และต้องจบลงอย่างร้าวราน ,,,*
,,,เพลงคำสัญญา~*
เธอเอ่ยคำสัญญาที่เธอไม่เต็มใจ ,,, ฉันถือคำสัญญาที่เธอต้องฝืนใจ~
แต่เธอคงไม่รู้ว่าฉันดีใจสักเพียงไหน~ ที่จะได้ใกล้ชิดเธอทุกวัน.....
*จะปล่อยให้เธอไป หัวใจของคงสลาย.......... จะทำยังไงก็ทนขาดเธอไม่ได้ ,,,
**ฉันรู้ไม่ควรเอาสัญญามาผูกมัดตัวเธอเอาไว้,,,, ถ้าเธอไม่มีใคร รั้งไว้ก็เท่านั้น .....
......แต่ต้องใช้คำว่าสัญญา มาผูกมัดเธอไว้กับฉัน.....
เพราะเชื่อว่าสักวัน ความรักจะทำให้เธอต้องใจอ่อน ~*
เธอเอ่ยคำสัญญา ,, อย่างคนไม่เต็มใจ~ ฉันก็ทรมานที่เธอต้องทุกใจ....
ทั้งหมดที่ทำไป ......ก็เพราะรักเธอได้ยินมั้ย,,, จะบอกยังไง ถ้าเธอไม่ต้องการ....
"เพราะเชื่อว่าสักวัน ความรักจะทำให้เธอต้องใจอ่อน" March 06 *อีกนิดเดียวเริ่มเบื่อ!!!!!!
เมื่อไรจะสอบเสร็จ สอบติด ๆ กันแล้วเหมือนจะตาย
เหนื่อยชะมัดเลยอ่ะ
สอบอย่างเดียวคงไม่เท่าไร
ปั่นงานอีกนั่นสิ เฮ้อ .......
ดีนะ เหลืออีกแค่วิชาเดียว แต่มีประมาณ 9 บท
ลบของมิดเทอมแล้วนะ เหลือตั้ง 9 แน่ะ
เพราะชั้นอ่านไปแค่สามบท เหลืออีกหก กะอีกหนึ่งวัน
ตายแน่ ก้อย ตายจิง ๆ แล้วแหละ เฮ้อ ....
สอบเสร็จวันที่ 8 ก็กลับบ้าน ทำธุระ ซื้อของเตรียมไปฝึกงาน
วันที่ 13 ปฐมนิเทศฝึกงาน
วันที่ 14 มีนัดเลี้ยงข้าวกะพี่ก้อย น้องมีน น้องก้าว น้องโม
วันที่ 15 ไปศูนย์อำนวยการรับเด็กเป็นบุตรบุญธรรม (ที่ฝึกงานไอ้กราฟตอนฝึก1) ไปส่งรายงาน
วันที่ 16 เก็บของ
วันที่ 17 ออกเดินทางไปเชียงใหม่ เที่ยวบินเวลา 10.00 น.
วันที่ 19 เริ่มฝึกงาน หมู่บ้านห้วยตาด ต.อินทขิล อ.แม่แตง จ.เชียงใหม่ กับชาวเขาเผ่ามูเซอ
แล้วก็ยาวไปจนฝึกงานเสร็จ .............
กลับมาอีกทีก็กลางเดือนพฤษภา
เพื่อน ๆ ก็แยกย้ายกันไปทุกภาคของประเทศไทย
เชียงใหม่ ----- เรา แพร เป้ ป๋าเบิร์ด
ลำปาง ---- แอม แอ้ จ๊อบ นิด แนน อัสรี่ เกมส์ ปังปอนด์ หนิง
แป๋ม หน่อย ต่าย แก้ว
ขอนแก่น ---- เบสท์ (มี๋) วิลลี่ บุ๊ค เบนซ์ ดิว ลูกเกด
กรุงเทพ ---- หวาน ทราย แหม่ม พีช กราฟ อั๋น แป้ง เต้
ชลบุรี ---- กุย เอม โอเด็ต ตี้ หลิง มาร์
ภูเก็ต ---- ปลา วรรณ ตาว
พังงา ---- เหมียว เหมี่ยว นก จ๋อย
นครสวรรค์ ---- นิน สี อาร์ม กล้วย น้ำ มายด์
ปทุมธานี ---- ปุ้ย หลิว
ประมาณนี้นะ นึกชื่อไม่ออกแล้ว แฮะๆ....
ส่วน "เจน" คิดถึงนะแก แล้วไว้เจอกันพฤษภาละกัน แฮะ ๆ
คิดถึงบ้าน อยากกลับบ้านแล้ว เบื่อสอบ!!!!!!
เพื่อนเก่า ..... เจอกันเมื่อชั้นฝึกงานเสร็จละกันนะ คิดถึงๆ
,,,คิดถึงทุกคนน๊า,,,
February 28 *เพลงเพราะ ๆ*~ตะวันลับฟ้า ,,, เมื่อตอนเย็น ๆ ช่างเป็นเวลาที่ใจหาย ......
ไกลท้องฟ้า ,,, ก็แดดรำไร ฉันเหมือนใจจะขาด ~
ยังกังวลห่วงใครบางคน,,,
ที่ไม่อาจพบและเจอ คิดถึงเธอทุกที...ที่อยู่คนเดียว~*
....ไม่เคยได้รู้ว่าเธอเป็นไง ,,, ข่าวคราวเงียบหายเมื่อจากกัน
เธอมีใครมาแทนที่ฉัน >>> แล้วเขาดีหรือเปล่า ....
,,, มีฉันไหมเวลาที่ฝัน หรือว่าลืมทุกเรื่องราว ><
>>> คิดถึงฉันหรือเปล่าเมื่ออยู่คนเดียว <<<
~ ตั้งแต่ครั้งนั้นที่เธอไม่อยู่ชีวิตดูเปลี่ยนไป
ยังอ้างว้างยังเสียใจ ,,, เหลือเพียงแต่ความเงียบเหงา
ยังคิดถึงวันที่ผ่าน วันที่มีแต่เรา ......
วันนี้มันว่างเปล่าเหงาจับใจ คิดถึงเธอรู้มั้ย ..... คิดถึงเธอทุกทีที่อยู่คนเดียว ~*
February 25 *Bye'niorบายเนียร์จบแล้ว ...
ขอบคุณพี่ ๆ ทุกคนที่มางานนะคะ
ขอบคุณน้อง ๆที่มาช่วยงานด้วยนะ
ขอบคุณเพื่อน ๆ(sw51) ที่ช่วยกันเมื่อวาน ขอบคุณมากเลยนะ
(แพร ทราย หวาน แอ้ แอม เจน จ๊อบ แนน นิด หนิง แหม่ม พีช แป๋ม อัสรี่ เกมส์ วิลลี่ เบนซ์ มี๋ ป๋าเบิร์ด ตี้ เป้ ปลา วรรณ ตาว ปุ้ย หลิว เจน ไก่ ชีน มี้ หมี ฯลฯ)
สอบแล้ว ตั้งใจทำรายงานกันต่อไปนะเพื่อนๆ .....
แล้วก็จะได้มาอ่านหนังสือต่อไปยังไง อิอิ
วันที่ 1 สอบ meth
วันที่ 2 สอบ cf365
วันที่ 3 สอบวิชาคนแก่
วันที่ 5 สอบวิชาอ.จี๋ (จำวิชาไม่ได้)
วันที่ 6 สอบวิชาอ.จี๋ (จำวิชาไม่ได้)
วันที่ 8 สอบที่รังสิต AN ที่ไม่เคยเข้าเรียน แฮะๆ
13 มีนา ปฐมนิเทศฝึกงาน ที่รังสิตนะจ๊ะ 08.00 น. บร.1-201
ไปละ ตั้งใจสอบกันนะเพื่อน ๆแล้วเจอกันวันสอบ คิดถึงทุกคน February 22 *ใครสักคนอยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ
ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน เหม่อมองความรักที่มันหลุดลอย ปล่อยใจดวงน้อยเฝ้าคอยความหวัง กี่คนหมื่นล้านที่เดินผ่านไป จะมีใครมั้ยที่ฉันเฝ้ารอ * * อยู่กับความเหงามานาน มันทรมาณ เหมือนอยู่กับทางแสนไกล ก่อนมันจะสายเกินไป ทุกลมหายใจเหมือนอยู่เพื่อรอใครสักคน อยากจะขอให้ปาฏิหารย์ขีดชะตาชีวิตฉันใหม่ ขอให้พบและได้เจอกับบางคน คนที่รู้ใจ ขออธิษฐานต่อดวงดาวทำให้ฉันไม่ต้องอยู่เดียวดาย และทำให้เราเจอใครซัก...คน หากในคืนนี้ฉันมองหมู่ดาว ดั่งคนที่เหงาในสายลมหนาว อยากจะเจอรักที่มีอยู่จริง อยากสัมผัสรักที่ฉันต้องการ ( * * ) ใครซักคนหนึ่ง เพียงใครสักคนหนึ่ง แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น ใครซักคนหนึ่ง เพียงใครสักคนหนึ่ง แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น ใครซักคนหนึ่ง เพียงใครสักคนหนึ่ง แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น แค่เท่านั้น February 07 *บ้ายบายกน.ใหญ่หมดวาระกน.ใหญ่แล้ว !!!!!!!!
หนึ่งปีเต็มกับกน.ใหญ่
สามปีเต็มกับกน.ชั้นปี และยังเหลืออีกปี แฮะ ๆ ๆ
กนศ. สค. หรือ คณะกรรมการนักศึกษา คณะสังคมสงเคราะห์ศาสตร์
จบแล้วหมดวาระแล้ว กำลังจะมีน้องมาดูแลคณะแทนที่ ^^
ปีหนึ่ง ~ การทำกิจกรรมยังเป็นไปอย่าง งง ๆ
ทะเลาะกันบ้าง
ไม่เข้าใจกันบ้าง
รักกันบ้าง
หัวเราะกันบ้าง
อยากออกบ้าง (อันนี้ยังรู้สึกเรื่อยมา555+)
แต่ทั้งหมดนี้ก็ผ่านปีหนึ่งมาได้
** รับน้อง กิจกรรมหนึ่งที่ประทับใจ ไร่กุสุมา สระบุรี
เป็นน้อง พี่ทำให้ทุกอย่าง พี่ออกรับแทนหมด
เป็นเพื่อน ดูแลกันอย่างดี ร่วมทุกข์ร่วมสุขด้วยกัน
ยังจำได้นะว่าเพื่อนในสีมีใครบ้าง
เลือกดาว เดือน ดาวเทียมด้วย เต้ / ดุ๊ก / นุกี้ ได้ไป
ดูคลิปกี่ทีก็ยังฮาเหมือนเดิม ยังยิ้มเหมือนเดิม**
**เฟรชชี่เกมส์ งานใหญ่ของปีหนึ่ง ได้เพื่อนเป็นเด็กนิติมากมาย ตอนนี้ก็ยังเป็นเพื่อนกันอยู่**
**soc night concept งานวัด แต่งตัวหลุดโลกมาก 55+ ทำไปได้
มีเล่นดนตรีด้วย วงเพื่อนเราเอง เป็นงานแรกของพวกมัน แต่จำได้ไม่ลืม
มีลำตัดของพี่ 44 ด้วย แอบจำได้นะ พี่เติ้ล พี่โก้ หวาน อั๋น นุกี้ ได้รางวัลงานนี้ (ถ้าจำไม่ผิด)
สนุก ประทับใจ**
**ค่ายสังคมสงเคราะห์สัญจร ปีแรกที่ไป วันแม่ ไม่ได่กลับบ้าน แอบเศร้า
แต่ค่ายนี้ทำให้หายเศร้า ได้รู้จักพี่ เพื่อนได้เห็นชีวิตอีกมุมหนึ่ง**
**ค่ายผู้นำ ยโสธร ค่ายที่สอง สนุกดี อีกความรู้สึกหนึ่ง มันต่างกัน ต้องไปเองแล้วจะรู้**
**ทำบุญที่กาญจนบุรี ได้เที่ยว ได้ทำบุญ กับเงินเพียง 49 บาท ณ วันที่ 16 มกราคมจำได้อยู่นะ**
**ไปซึนามิ ประทับใจ เพราะไม่เคยไปแบบนี้ เป็นครั้งแรก และเป็น 1 ในคนที่ไม่เจอผีด้วย แฮะ ๆ**
**สังเคราะห์ ธรรมศาสตร์ - หัวเฉียว จัดรังสิต ขำขำ สนุกดี คนน้อยไปหน่อย แต่ก็ยังเยอะกว่าเด๋วนี้
ทำไปทำมาคนเริ่มหาย เอ๊ะ แอบงงเหมือนกันเนาะ **
**บายเนียร์ ไปแบบปีหนึ่งแอบน้อย สิบกว่าคนได้ ไปแบบงง ๆ สนุกดี ทำให้รู้ว่าบายเนียร์คณะเราไฟลท์กันจิง ๆ 55**
**แต๊งพี่ กิจกรรมปีหนึ่งที่ประทับใจที่สุด เป็นเพราะเป็นคนทำงานละมั้ง พี่มาเยอะด้วยร้อยกว่าคนดีใจ ๆ
นึกถึงแล้วก้ ยิ้ม ^_____________^
สนุกจิง ๆ สำหรับเรา แต่คนอื่นรู้สึกยังไงบ้างไม่รุ้ แต่เชื่อว่าคงอยูในความทรงจำของหลายๆ คน**
ปีสอง ~ ก็ยังคงเป็น เลขานุการ คณะกรรมการนักศึกษาเหมือนเดิม
อื้มมมม.......เปลี่ยนจากสถานะที่เป็นแค่น้อง มาเป็นพี่ (แต่ยังมีสถานะความเป็นน้องด้วยเหมือนเดิม)
ตื่นเต้นมีน้อง !!!!!!!!
ตื่นเต้นได้ทำรับน้อง !!!!!!!!! แต่โดนสั่งงดรับน้อง เศร้ามั้ยล่ะ กู T-T
สู้กันไป จนเกิดรับน้องได้
**รับน้องระยอง น้องมา 40 กว่าคน ได้รู้จักน้องแทบทุกคน พี่แทบทุกคน
ประทับใจ ........ระยอง ชั้นจะไม่ลืมเลย
เป็นเพราะเป็นคนทำงานละมั้ง ได้รู้จักเพื่อนเพิ่มขึ้น ได้เหนื่อยด้วยกัน ขอบคุณนะแก**
**soc night เป็นปีแรกที่จัดไม่ใช่วจ. งานเลิกดึกมากมาย
สนุกดี น้องมาเยอะดี แต่งตัวกันน่ารักดี
อาจารย์ก็มา การแสดงน้องฮาดี การแสดงเราก้ฮา
มีดนตรีด้วย จำได้ ๆ**
**ค่ายสังเคราะห์สัญจร เป็นครั้งแรกของการนั่งรถไฟ (ตั้งแต่เซอร์เวย์) ประทับใจ
อีกมุมหนึ่งของชีวิต สนุกดี**
**ค่ายผู้นำ เป็นคนค่ายเต็ม ๆ เหนื่อย ร้องไห้ ยิ้ม หัวเราะ สนุก ร่าเริง ทุกอย่าง**
**สังเคราะห์-สังวิท หลังจากหายไปนานกลับมาฟื้นกันใหม่
แข่งขันกีฬาอย่างมาราธอน ดูซะเพลินเลย
โดยรวมแล้วโอเคนะ ได้รู้จักกน.เพิ่มด้วย ดีดี**
**ธรรมศาสตร์-หัวเฉียว ได้ไปหัวเฉียวด้วย คนน้อยไปนิด แต่มาด้วยใจ
ไม่ว่าแค่ไหนก็โอเคนะ อิอิ จำได้แม่นสุด บอล ชนะ 8 ต่อ 0 สุดยอดเลยมธ.555+
แต่บอลก็เกือบกลายเป็นมวย**
** แต๊งพี่ 14 กุมภา น้องบอกว่าพี่ ๆ มาอยู่แล้วเพราะไม่มีแฟน
แล้วก็จริง เพราะชั้นก้ไป 555+ น้องจัดงานน่ารักดี บรรยากาศดี๊ดี
ทำให้วาเลนไทน์ไม่เหงา**
**บายเนียร์ 13 เหรียญ คนเยอะมาก สนุกดี ถ่ายรูปซะดูไม่ไหวเลย**
ปีสาม ~ กลายเป็นกน.ใหญ่
เป็นกน. แล้วทำไมต้องใหญ่ 555+ ก็เป็นพี่ใหญ่สุดไง เพราะพี่ปีสี่ใกล้จะจบแล้ว
**ค่ายสังเคราะห์สัญจร สนุก เป็นคนทำค่ายของจิง เหนื่อย ปัญหาเยอะ
แต่ผ่านมาได้ รู้สึกดีที่ผ่านมาได้ ภูมิใจ แฮปปี้ มากมายว่ะ**
**รับน้อง เป็นพี่ สนุก ร่าเริง ขำขำ เจอเพื่อน เจอพี่ เจอน้อง
ถ่ายรูป สนุกจิง ๆ **
**soc night ฝนตก ทำกร่อย แต่คนไม่กร่อย เพราะคนมาเยอะมากกกกกก
สนุกดี กลับดึกเพราะรอดูเพื่อนเล่นดนตรีด้วย จำได้คอนเซปต์ เซ็กซี่แอนด์แฮนด์ซั่ม**
**ค่ายผู้นำ เป็นพี่ คอยช่วยน้อง น้องเก่งมากเลย สนุก ประทับใจ**
**สถาปนาคณะ จัดยิ่งใหญ่ เตรียมงานสองอาทิตย์ เป็นสองอาทิตย์ที่แทบไม่ได้นอน
เหนื่อยมากกกกกกกกกกกกกถึงมากที่สุด แต่ผ่านมาอย่างดี คนช่วยงานอย่างเยอะ ประทับใจ**
**มธ.หัวเฉียว คนน้อยตอนแรก แต่ก็มาเรื่อย ๆสนุกดี ขำขำ
เพื่อนช่วยกันอย่างดี น้องช่วยเยอะมากขอบคุณจิง ๆ**
"ผ่านมากี่งานก็ไม่เคยมีคำว่าไม่ประทับใจ ยังรู้สึกดีดีกับคำว่ากิจกรรมเหมือนเดิม
แม้จะเสียอะไรบางอย่างไป แต่อย่างน้อยก็ได้เพื่อน ได้พี่ ได้น้อง กลับมา"
เคยมีคนบอกว่า "ทำกิจกรรมแล้วเกรดจะตก"
สำหรับเรา "จะทำหรือไม่ทำเกรดเราก็แย่เหมือนเดิม เพราะฉะนั้นไหน ๆ มันก้แย่แล้วก้ทำกิจกรรมดีกว่ามั้ย"
แล้วอีกอย่าง ทำแล้วมีความสุข ก็ทำไปเหอะ อย่างน้อย ๆ มันต้องได้อะไรกลับมามั่งแหละ
และฉันก้เชื่อว่าอย่างน้อย ฉันก็ได้เพื่อน ได้พี่ ได้น้อง เพิ่มขึ้นมา
ป.ล.
พี่ ๆ ทุกรหัส ทุกรุ่น ขอบคุณที่สอนทุกอย่าง ไม่ได้พี่คงทำอะไรไม่เป็นแน่ ๆ
ขอบคุณจริง ๆ ๆ ค่ะ
น้อง ๆ 48-49 ขอบคุณที่ช่วยมา ช่วยทำ ช่วยให้ความร่วมมือ ทุกอย่าง
ขอบคุณนะน้อง ฝากคณะด้วยนะจ๊ะ
ดีใจที่ได้เป็นพี่น้องกัน ^^ >>เราจะเป็นพี่น้องกันตลอดไป<< เย้ ๆๆ
สุดท้าย ลืมไม่ได้ ขอบคุณเพื่อน ๆ sw51 ขอบคุณพวกแกมาก ที่ช่วยทุกงาน
ไม่เคยทิ้งกัน ขอโทษถ้าทำอะไรไม่ดีนะ และขอบคุณจิง ๆสำหรับทุกอย่าง
ขอบคุณในความเป็นเพื่อนด้วยนะ
ดีใจที่ได้เป็นเพื่อนกัน รักพวกแกเสมอจ้ะ
และขอบคุณ ครอบครัวของฉัน ที่เข้าใจฉันเสมอมา อิอิ
ถึงจะหมดหน้าที่กน.ใหญ่ แต่ก็ยังมางานคณะเหมือนเดิมน๊า (ถ้าว่าง) ^__________________^
February 01 *คิดชื่อไม่ออกอื้มมมม คิดอยู่นานว่าจะอัพดีมั้ย เพราะแอบนึกเรื่องไม่ออก
ทั้งที่ตอนนี้ก็มีอะไรให่ทำ ให่คิดเยอะแยะเหมือนกันนะ
รู้สึกเหมือนจะว่าง .................... แต่ก็ไม่ว่าง
รู้สึกเหมือนไม่ว่าง ................... แต่ก็มีเวลาเล่นเอ็ม
งงกับตัวเองเหมือนกัน แฮะ ๆ ๆ
คิดถึงบ้านอยากกลับบ้าน
ถ้าพรุ่งนี้ไม่เช็กชื่อนะ จะโกดทุกคนที่ยังไม่ให้ชั้นกลับบ้าน
ฮึ่ยยยยยยยยยยย.............................
รู้ป่าวว่าบาปนะ ห้ามคนอยากกลับบ้านไม่ให้กลับบ้านน่ะ 555555555+
ล้อเล่น ๆ ขำขำ น่า แค่แอบเซง ไม่ใช่สิ เซงมากกกกกกกก
ชั้นอยากกลับบ้านเข้าใจมั้ย!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
ถึงแอน .........แกชั้นเป็นห่วงแกนะเว้ย มีอะไรก็บอกได้เสมอ
ชั้นตกใจเหมือนกันนะ ตกใจไม่คิดว่าอะไรจะรุนแรงขนาดนี้
ชั้นก็รู้นะว่าแกเครียด แกดูแลตัวเองด้วยนะเว้ย ทุกอย่างต้องมีทางออกเสมอนะ
ถ้าเป็นไปได้ เด๋วเสาร์นี้ชั้นจะแวะไปหาแม่แกละกันนะ ไปอยู่เป็นเพื่อนแม่แกละกันนะ
อาจจะไม่นาน แต่ก็ยังดี เด๋วดูอีกทีละกัน แล้วชั้นจะโทรหานะแก
คิดถึงแกนะ ดูแลตัวเองดีดีนะแก เป็นห่วงเสมอนะ......
ป.ล. โบว์จ๋า ดูแลแอนด้วยนะ เป้นห่วง ๆ
เพื่อน ๆ sw'51 ฟังนะพวกมึง ....... วันจันทร์ส่งไอ่ใบฝึกงาน (แต่กูไม่ส่งเพราะกูทำไม่เสร็จกูส่งวันพุดนะ)
วันพุด ลงทะเบียนฝึกงาน สามพันสี่มั้ง โอนเงินกันด้วยนะ
ส่วน ชาวแก๊งตารางเรียน ไอ่พวกผุ้ชายทั้งหลาย ใครยังไม่ได้รอก่อนนะ เพราะกูยังคิดของตัวเองไม่ออก
จ่ายเงินค่าบายเนียร์กันด้วยนะเว้ย !!!!!!!!! ถ้าโดนเป็นเปลี่ยนราคาห้ามบ่นนะ
ป.ล.
*คิดถึงนะทุกคน
|
|
|
